Calros Solla: Como se chama vostede?
María da Vrea: Pois chámome María Conceción (Fráiz) Canabal.
Calros Solla: I onde naceu?
María da Vrea: Nesta casa.
Calros Solla: E como se chama o lugar?
María da Vrea: A casa da Vrea.
Calros Solla: I a que parroquia pertence?
María da Vrea: A Folgoso, Covas.
Calros Solla: Folgoso de Cerdedo, non vaian pensar que é o Folgoso do Courel! Covas, Folgoso de Cerdedo, na Terra de Montes.
María da Vrea: Eso es! É Folgoso.
Calros Solla: E recorda cando naceu? En que ano?
María da Vrea: Poise eu paréceme que estaba alí cando nacín. O tres d'agosto, unha fecha moi señalada.
Calros Solla: Ajá! E logo?
María da Vrea: E logo ese día, hubo unha tormenta mui grande, e matou dous chavales do pueblo unha chispa.
Calros Solla: Vaia!
María da Vrea: Un aí, nesas casas de baixo, i o outro alí na carretera. Matou os dous. Aquelo foi unha odisea! Porque despois, o que, o d'aí d'abaixo, como era o camiño por abaixo, levárono alí hasta hasta aquel camiño que sube, alí onda,a,a onda a casa de Eugenia, bueno, non sei se sabes cal é, que está alí na carretera, e aquel esperou polo outro, que o colleron alí na casa, e foron os dous, enterraron os dous.
Calros Solla: E iso pasou o día en que vostede veu ao mundo?
María da Vrea: Pois si, dicen que tiña tres días.
Calros Solla: Ajá! Iso foi no ano 1933. E co/ omo se chamaban seus pais?
María da Vrea: Ramiro e Josefa.
Calros Solla: E i a que a que se dedicaban?
María da Vrea: Pois, mamá, a traballar no campo, e meu pai, que en paz estea, a ir á vida polo mundo.
Calros Solla: Era canteiro?
María da Vrea: Ser, era carpinteiro, pero íballe dando a todo. Foi o que fixo a armazón do ponte do Pegho.
Calros Solla: Ajá! E,e,e o seu pai i a súa nai tamén eran de Folgoso?
María da Vrea: Si. No, meu pai era de Castrelo.
Calros Solla: De Castrelo. E,e,e i a pregunta que nos facemos todos, de quen aprendeu todo o que sabe? É dicir, as coplas, os recitados, as adiviñas, os refráns?
María da Vrea: Poise aprendín de miña abuela, de miña nai e do que na na escuela aprendía.
Calros Solla: E como se chamaba a súa abuela?
María da Vrea: Filomena Matelo Canaval.
Calros Solla: Chamábaa Mamá Filomena.
María da Vrea: E,e,e a outra era Josefa Canaval Matelo.
Calros Solla: E i ademais da,a,a da escuela, e do que lle oía dicir ou cantar a Mamá Filomena e a Josefa, súa nai, despois, onde máis se cantaba? Cantábase,e,e no campo.
María da Vrea: Ai, cantaban nas rúas que facían! Si,i,i. Iban ao millorE enchían un local de millo e iban tiñan unha esfollada e despois ao librar o sitio, facían o baile. Tocaban as panderetas e facían o baile, as mozas.