Ernesto
Is

Xixón, 1988. Titulado superior en Dramaturxia pola Escola Superior de Arte Dramática de Galicia, anteriormente fórmase no eido da imaxe e do son. Completa a súa formación escénica e audiovisual con diversos obradoiros impartidos por Alfredo Sanzol, Paula Carballeira, Antonio Rojano, Mariano Barroso, Pepe Coira ou Bárbara Colio, entre outros.

Ademais da súa faceta de dramaturgo, traballa como narrador oral e profesor de teatro e escrita. Colabora habitualmente como redactor para a Erregueté (Revista Galega de Teatro) e A Movida (Axenda de ocio e cultura de Vigo).

No 2016 gaña (ex aequo) o Premio Abrente da MIT de Ribadavia con Fendas (Difusora de Letras, Artes e Ideas). En 2017 obtén o Premio Rafael Dieste de Textos Teatrais da Deputación da Coruña con Despois das Ondas (Deputación Provincial da Coruña), monólogo dramático sobre a vida da actriz franco-galega María Casares.

Foi seleccionado para participar no VI Programa de desenvolvemento das dramaturxias actuais 2017 do INAEM, dando como resultado a peza El hombre que soñaba con elefantes en las estrellas (edición online en Muestra de Teatro Español de Autores Contemporáneos). No 2018 forma parte do grupo de traballo para a escrita teatral do Centro Dramático Galego, coordinado por Manuel Lourenzo, co desenvolvemento da peza Onde veñen morrer as baleas (Edicións Positivas). Os teatros Arriaga (Bilbao), Victoria Eugenia (Donostia) e Principal (Vitoria) seleccionaron o seu proxecto Canciones amarillas para flores tristes no programa Nuevas Dramaturgias 2020.

Xunto ás compañías Feira do Leste e Belabesta Teatro ten estreadas tres das súas dramaturxias de proceso: Exilio das Moscas (2016), Tras Tannhäuser (2017) –axudas á Creación Joven 2016 do INJUVE– e Epiderme (2018).

[Abril, 2020]