Amigos e amigas, autoridades, querido Isaac:

Facémosche nesta entrega simbólica, unha xusta e merecida homenaxe á túa persoa, fundadora con Luís Seoane de esa experiencia vital e iluminadora para o noso país en anos de escuridade de xisto e desasosego e desmemoria, que é o Laboratorio de Formas de Galicia
Facémola aquí ollando ao Atlántico, hoxe de cabelos brancos, ao carón do porto por onde saíron, rumor de auga nutricia, entraña errante, milleiros e milleiros de galegos e galegas emigrantes e exiliados, ficando a nosa terra extenuada de tanto se desangrar dos seus fillos; moitos e moitas delas aínda levaban os beixos de sucre intactos nos seus beizos, eles a cerna do ser da nosa terra. 
Celebramos en homenaxe un proxecto que da raíz máis fonda naceu, que foi concibido no humus creador onde vive a arte, a literatura coa industria semeadora.
As formas debedoras do Sargadelos histórico e das vangardas artísticas do século XX. 
Celebramos un proxecto colectivo que foi lugar para a memoria como alicerce do futuro.
Se me permites, parafraseando a Walter Benjamin: É un barco construído na dialéctica de levar o vento da historia no velame. El di que a arte de izar o leme é o decisivo, a arte de sabermos dialogar co vento da historia, para nós navegar.
Agradecémosche, Isaac, e acollémonos á sombra protectora de Luís Seoane, para mostrar a gratitude das novas xeracións, dos herdeiros do pensamento de Castelao e Bóveda e Camilo Díaz Valiño, da dignidade que sementou a nosa emigración, os exiliados. Orgullámonos dos seus froitos que ti trouxeches de retorno á Nosa Terra para que seguise a ser a Terra dos Nosos Soños, para que seguise a ser a Terra Prometida, para nola entregar intacta para o noso ben: para nos entregar coa man e a ollada emocionada a dignidade dos bos e xenerosos.