Antonio Lorenzo Cabarcos, coñecido como Toñito Cabarcos ou Toñito de Ferpu, naceu no mes de xuño de 1928 na avenida de Galicia das Pontes onde tiñan a casa os seus pais. Sendo moi novo, o seu pai emigrou a Cuba e traballou alí de bodegueiro. Durante as viaxes a España o seu pai sempre facía un fillo (Toñito e os seus irmáns) por iso el califica a súa nai viúva de vivos. En xullo de 1936, partiu nunha das súas viaxes o seu pai e o seu irmán Narciso no último barco que partiu para La Habana antes da Guerra Civil.
Foi á escola de don Pablo no colexio fabricado polos emigrantes das Pontes en Cuba. De mozo traballou varios anos na Empresa Nacional Calvo Sotelo e logo decidiu traballar no comercio de seus pais que era unha ferretería, chamada "Casa  Cabarcos". Cando morren os seus pais, o irmán maior quedou coa ferretería e el empezou de cero, xa casado e con dúas fillas, montando un comercio de produtos para a agricultura chamado "FERPU" en homenaxe ás súas fillas (Fernanda e Purita). Vendeu tractores, fertilizantes e produtos para a agricultura e gandería. Actualmente, segue a traballar e non pensa en xubilarse.

Na casa del, de familia, tiñan, eran labregos, entonces, pois, botaban trigo tal, tal. Veu o tempo de recolle-lo trigo, e empezaron (...) Viña tormenta, era tormentoso o día, e empezaron todos a cortar, cortar, cortar, pero quedou sin cortar todo, quedou unha parte. Entonces, tuvéronse que retirar qu'era de noite xa. Entonces, ao outro día, vamos a amanecer a cortar, a ver si hai suerte e non chove. Cando volven outra vez a cortar, estaba todo cortado. Sabe quen o cortou? Este señor: Eladio.
Queda a segunda parte interesante. Cando lle dicen, a familia: "Pero Eladio, como cortaches esto de noite?" E contestou: "É que pa min é de noite sempre".