Celso Diz Quintas naceu en Porqueirós (Muiños), na Baixa Limia, en 1934. Casou e trasládase para Mugueimes, o mesmo concello, onde nacen os seus dous fillos, Celso e Susana.
Estudou maxisterio e exerceu como mestre e profesor durante cinco anos en Ourense, catro en Euskadi e trinta e seis en Vigo, onde se xubila e volta para Mugueimes. Home vital e sociable, segue a ter unha vida moi activa, física e intelectualmente, e non perde ocasión de participar ou organizar actividades comunitarias e de carácter tradicional na zona. Gran persoa, compañeiro, lector, conversador e contador de historias.

E entonces, unha vez foron a, daquela xa pasara un tempo, xa o home non,n xa non tiña tal poder económico como ó principio, pois foron á Saínza. E claro, se ibas cómodo ibas, era cuando che botaban un,un colmeiro de palla no,no coche, no camión, entón ibas máis cómodo, non é como si foras en berlina, senón ibas sin nada. Entón, claro, chegaron a,a Saínza, baixáronse, foron a misa, comeron, non sei o que fixeron, e, ó vir, pois empezaron a axudar entre el e outro veciño, bueno, que se chamaba Plácido. E entón entre os dous axudaban ás mulleres a subir ó coche. I el, clas, dáballe unha palmadita a cada unha que iba subindo e (...). Cando chegou a,a muller do Plácido pa subir, que, dito de paso, era así forte coma min, e tal, pois o Plácido veña a urnar pa' riba e non a daba subido. I o Nogueira cas mans no bolsillo (...) eh, e nesto chega a muller do Nogueira, e o Plácido, como, como vaille botar a man: "Ó, Plácido, você não toque na minha, que eu não toquei na sua."